त्या साऱ्यांची पूस आसवे मी गेल्यावर;
जे माझे गातील गोडवे मी गेल्यावर.
माझी साधी ओळख तेव्हा विसरलीस तू;
आज एवढे काय आठवे मी गेल्यावर !
जीवनभर मी ह्या दु:खाला रक्त पाजले;
त्यास विचारा काय तुज हवे मी गेल्यावर.
खडा पहारा ओठांवर दातांचा असता;
जिभेस का ते गुपित बोलवे मी गेल्यावर.
जाळ आपल्या पत्रांना त्या जुन्यापुराण्या;
लिहू लाग तू मजकूर नवे मी गेल्यावर.
अपरात्रीला कधी पापणी भिजवेल उशी;
डोळ्यात चमकतील काजवे मी गेल्यावर.
जरी न आला मला तोडता कधी पिंजरा;
जाळे घेउन उडतील थवे मी गेल्यावर.