तुटले नाते,सुटली मैत्री;छान आपला ग्लास भरावा

तुटले नाते,सुटली मैत्री;छान आपला ग्लास भरावा;


मन मेले तर मरो बिचारे,खुशाल त्याला खांदा द्यावा.



गाव बुडाले,देश बुडाला;बुडू लागली देव-माणसे;


पोटामागे धावत धावत परदेशाचा मार्ग धरावा.



कवितेतल्या सुंदर ओळींनी सजवावी लग्नपत्रिका;


वधू चांगली कमावती अन वरून नगदी हुंडा घ्यावा.



पाठीमागे भिंतीवरती खिळून ठेवा कधी महात्मा;


नोटावरचा फोटो त्याचा कधी टेबलाखालुन घ्यावा



मुलगा-मुलगी,बहीण-भाऊ,काका-पुतण्या,मामा-भाचा;


बाप व्हावया या सर्वांचा जमेल त्याचा गळा चिरावा.



( ‘अनुष्टुभ’ दिवाळी २० ११ वरून साभार )

कोणत्याही टिप्पण्‍या नाहीत: